Czym jest jest underground

Musi zostać coś powiedziane dla uwrażliwienia kultur jako uosobień zwykłych charakterów, zasad, czy wizji świata. Nasza kultura reprezentuje możliwość życia własnym życiem, co kontrastuje z innymi.

Nazywając to i czując jej cząstkę, umieszczamy nasze dążenia w większej całości. Rysujemy linie i dzielimy, by zdefiniować. Czym jest „pop”? Czym jest „hip hop”? Czym jest „punk”?  A teraz myślę, że istnieje coś takiego jak kultura podziemia. Jestem jej częścią razem z ludźmi, z którymi dzielę wizję świata podobnej do mojej wizji.


Czym jest underground?

We wszystkich definicjach próbujemy zawrzeć ogromną ilość rzeczywistości. Myślimy, że wiemy o co w tym chodzi, lecz gdy zbliżymy się do opisywania szczegółów, trudno jest nam narysować bardziej wyraźny obraz, który by nas satysfakcjonował. Przedstawiam tu najbardziej znane tłumaczenia kultury underground.

1. Underground odnosi się do sceny rave/elektronicznej.

Przeszukaj Internet pod kątem słowa underground, a znajdziesz głównie strony o rave i muzyce elektronicznej, aczkolwiek nie tylko. Tak naprawdę każdy, kto uważa, że rave to jedyna rzecz powiązana z undergroundem, jest przekonany do każdej kolejnej dynamicznej rzeczy popularyzującej underground.

2. Underground to wszystko, co nie jest powiązane z komercyjnym i konsumpcyjnym stylem życia ludzi.

To wersja bezpieczna, nieodstraszająca nikogo, kto chciałby bliżej poznać tą kulturę, ale też najbardziej zwyczajna i pospolita. Jest to definicja bardzo kontrowersyjna- nie jest to wszystko co poza komerchą. Wspinanie się na wieżowce nie jest zajęciem codziennym, ale nie jest też zbytnio połączone z kulturą undergroundu. To po prostu jedna z tych szalonych rzeczy, które robią ludzie. Underground nie musi być rzeczą zwykłą i codzienną, ale to jedna z rzeczy, które charakteryzują undergroundową kulturę i czynią ją taką pozytywną.

3. Underground jest tym, o czym ludzie nie mają pojęcia.

Którzy ludzie? Ci zwykli, szarzy, zabiegani? Każdy z nich? A może tylko
część? Jak bardzo musi coś być ukryte, żeby było undergroundem? To kryterium może wyłączyć prawie wszystkich członków tej kultury. Sekretne hasła i ukryte punkty na mapach są rzadko używane i nie są żadnym wskaźnikiem przynależności do tej kultury.

Rzućmy na bok najbardziej znane koncepcje i zacznijmy od początku.

Kiedy rozglądam się wokół siebie widzę kulturę underground jako ważne „działy” rave, hip hopu, indie, punku, gothiku, nowoczesnej tribalistyki, pozeji,
sceny artystycznej. Każda z tych kultur zawiera ważne elementy i nie jest undergroundem z powodów podanych powyżej. Wzorce, które identyfikują subkulturę – szczególnie te wytworzone przed rokiem 1990 – są bardziej restrykcyjne, a przynależność do nich ekskluzywna. Przynależność do takiej starej subkultury była bardzo szanowana i strzeżona. Dziś często identyfikujemy się z kilkoma z tych kultur. Wydaje się jednak, że mają one coś z
undergroundu.

Myślę że można ustalić kilka takich wartości, dzięki którym o jakiejś kulturze możemy mówić undergroundowa. Wierzę, że wartości takie istnieją – spróbowałem zebrać je razem.

Wartości Undergroundu:

1. Prawda jest wartością wyższą niż fałsz. Prawda i rzeczywistość to wartości, które są najcenniejsze i nie przychodzą razem z kolorowym marketingowym otoczeniem. To rzecz, która pochodzi od korzeni, od
początku….prawdziwe życie, prawdziwe emocje, prawdziwe stosunki między ludźmi.

2. Szczerość to wartość podobna do prawdy, rzeczywistości, skupia się jednak bardziej na elemencie intymności. Na tym właśnie skupiała się scena indie. Myślę jednak, że rozszerza się ona na wszystko, co powiązane ze szczerością. Ludzie nie chcą słuchać pustej, nic niewartej muzyki. Chcą czegoś, co pochodzi prosto z serca.

3. Wolność twórczej ekspresji to wartość o wiele większa niż komercyjny
sukces. Komercyjny sukces prawie zawsze zmusza artystę do pewnych kompromisów i wyrzeczeń. Artysta zaczyna rozważać komercyjny sukces (połączony z wymaganiami galerii, wytwórni, kupców i producentów) i
rezygnować z własnej artystycznej wolności, która należy do undergroundu.

4. Sztuka sama w sobie jest uważana raczej za bardzo znaczącą, niż „fajną”,
czy „cool”. Ludzie mają zupełnie inne odczucia związane z Nickiem Cave’em, Roots, Sonic Youth niż z Britney Spears czy Steavem Spielbergiem.

5. „Dla miłości, nie dla pieniędzy” – zdanie to może być undergroundową
mantrą, jest więc warta powtórzenia: DLA MIŁOŚCI, NIE PIENIĘDZY. Materializm
jest wielkim undergroundowym grzechem. To nie oznacza, że jeśli odniesiesz
sukces od razu się sprzedajesz, ale że materialistyczny model życia i pieniądze ponad sztuką i prawdą są bardzo źle widzianym kompromisem.

6. Underground jest trudny do odnalezienia.
Często dlatego, że underground stara się schować przed długimi mackami taniej komerchy, by utrzymać się w swej czystości. To klasyczna ochrona, jaką każda kultura próbuje utrzymać przed profanacją. Jest wiele elementów w kulturze undergroundowej, które są święte i bardzo ważne dla jej członków. Ludzie, dla których underground nie jest całym życiem, rywalizując tą scenę mogą być niemile widziani. Częściej jednak, zwykłe szare życie wypełnione komercją nie zwraca uwagi na underground z czystej ignorancji jego istnienia – i to bardzo nam odpowiada. Należymy do kultury tak silnej, istniejącej do tej pory, wirtualnie niewidzialnej, zaraz obok oczu i uszu kultury pop i komercyjnych mediów. Jest w tym coś osobistego i słodkiego dla nas – dzielimy ze sobą pewien sekret – kopaliśmy i znaleźliśmy skrzynię pełną skarbów o której inni nie wiedzą – underground.

To właśnie są wartości Undergroundu ukazujące przyczyny dla których nazywamy
rzeczy, które robimy, naszymi. To moja kultura. Jesteśmy najnowszymi
„cyganami” i nazywamy siebie członkami Undergroundu.

1. jest wartością wyższą niż fałsz. Prawda i rzeczywistość to wartości, które są najcenniejsze i nie przychodzą razem z kolorowym marketingowym otoczeniem. To rzecz, która pochodzi od korzeni, odpoczątku….prawdziwe życie, prawdziwe emocje, prawdziwe stosunki między ludźmi.2. to wartość podobna do prawdy, rzeczywistości, skupia się jednak bardziej na elemencie intymności. Na tym właśnie skupiała się scena indie. Myślę jednak, że rozszerza się ona na wszystko, co powiązane ze szczerością. Ludzie nie chcą słuchać pustej, nic niewartej muzyki. Chcą czegoś, co pochodzi prosto z serca.3. to wartość o wiele większa niż komercyjnysukces. Komercyjny sukces prawie zawsze zmusza artystę do pewnych kompromisów i wyrzeczeń. Artysta zaczyna rozważać komercyjny sukces (połączony z wymaganiami galerii, wytwórni, kupców i producentów) irezygnować z własnej artystycznej wolności, która należy do undergroundu.4. jest uważana raczej za bardzo znaczącą, niż „fajną”,czy „cool”. Ludzie mają zupełnie inne odczucia związane z Nickiem Cave’em, Roots, Sonic Youth niż z Britney Spears czy Steavem Spielbergiem.5. – zdanie to może być undergroundowąmantrą, jest więc warta powtórzenia: DLA MIŁOŚCI, NIE PIENIĘDZY. Materializmjest wielkim undergroundowym grzechem. To nie oznacza, że jeśli odniesieszsukces od razu się sprzedajesz, ale że materialistyczny model życia i pieniądze ponad sztuką i prawdą są bardzo źle widzianym kompromisem.6. Często dlatego, że underground stara się schować przed długimi mackami taniej komerchy, by utrzymać się w swej czystości. To klasyczna ochrona, jaką każda kultura próbuje utrzymać przed profanacją. Jest wiele elementów w kulturze undergroundowej, które są święte i bardzo ważne dla jej członków. Ludzie, dla których underground nie jest całym życiem, rywalizując tą scenę mogą być niemile widziani. Częściej jednak, zwykłe szare życie wypełnione komercją nie zwraca uwagi na underground z czystej ignorancji jego istnienia – i to bardzo nam odpowiada. Należymy do kultury tak silnej, istniejącej do tej pory, wirtualnie niewidzialnej, zaraz obok oczu i uszu kultury pop i komercyjnych mediów. Jest w tym coś osobistego i słodkiego dla nas – dzielimy ze sobą pewien sekret – kopaliśmy i znaleźliśmy skrzynię pełną skarbów o której inni nie wiedzą – underground.To właśnie są wartości Undergroundu ukazujące przyczyny dla których nazywamyrzeczy, które robimy, naszymi. To moja kultura.