Jaka gitara będzie najlepsza? Porównanie modeli dla początkujących i zaawansowanych

Wybór gitary potrafi przyprawić o zawrót głowy: klasyczna, akustyczna, elektryczna, a do tego dziesiątki marek, rozmiarów i cen. Dlatego na początek warto odpowiedzieć sobie na trzy pytania: jaki gatunek chcę grać, ile mogę wydać i czy instrument będzie wygodny już podczas pierwszych ćwiczeń. Początkującym najbardziej przydadzą się komfort gry, stabilne strojenie i rozsądna cena. Pierwszą gitarę można kupić już za kilkaset złotych, choć dopłata do lepszego wykonania często się opłaca. Z kolei zaawansowani gitarzyści zwracają uwagę także na rodzaj przetworników, drewno, osprzęt i możliwości brzmieniowe.

W artykule porównuję modele dopasowane do różnych potrzeb i poziomów zaawansowania — od lekkich gitar klasycznych z nylonowymi strunami po elektryczne instrumenty przeznaczone do rocka, jazzu czy metalu. Podpowiadam również, na co zwrócić uwagę przed zakupem: menzurkę, szerokość gryfu, liczbę progów i rodzaj korpusu. Warto też ustalić, czy potrzebujemy wzmacniacza oraz dodatkowych akcesoriów. Dzięki tym wskazówkom łatwiej dopasować gitarę nie tylko do budżetu, lecz także do własnych dłoni, muzycznych planów i codziennego sposobu ćwiczenia.

Porównanie gitar i wskazówek dotyczących wyboru instrumentu

Propozycja	Przeznaczenie	Najważniejsze cechy	Na co zwrócić uwagę
Jak wybrać instrument dopasowany do muzyki i budżetu	Dobór gitary do gatunku, umiejętności, wygody i możliwości finansowych	Gitary klasyczne do gry palcami, akustyczne do śpiewu i akompaniamentu oraz elektryczne do rocka, metalu, bluesa i funku; różne układy przetworników i rozmiary instrumentów	Komfort gry, stabilność stroju, budżet na akcesoria, rozmiar gitary oraz koszt wzmacniacza i kabla w przypadku elektryka
Gitara akustyczna ze stalowymi strunami do śpiewu i akompaniamentu	Śpiew, akompaniament, folk, blues i gra przy ognisku	Jasne, wyraziste brzmienie, które dobrze przebija się przez głos; struny .012–.053 lub .012–.054 zapewniają pełne akordy	Rozmiar pudła, wygoda chwytów barre i grubość strun; lżejsze struny mogą mniej męczyć palce
Gitara klasyczna z nylonowymi strunami do łagodniejszego brzmienia	Muzyka klasyczna, spokojne aranżacje, gra palcami i nauka	Miękkie struny, ciepłe brzmienie, zwykle szeroki gryf o szerokości 50–52 mm przy siodełku	Dobrać rozmiar do sylwetki: 4/4 dla większości dorosłych, 3/4 lub 1/2 dla drobniejszych osób i dzieci; nylonowe struny mogą początkowo częściej się rozstrajać
Gitara elektryczna do rocka, bluesa i metalu	Rock, blues, funk, hard rock i metal	Single-coile dają jasny, przejrzysty ton, a humbuckery — mocniejsze brzmienie i mniej szumów; układ HSS stanowi wszechstronny kompromis	Sprawdzić wagę, profil gryfu, przetworniki, mostek i stabilność stroju; uwzględnić koszt wzmacniacza, kabla i tunera
Gitara elektroakustyczna do ćwiczeń i występów	Ćwiczenia w domu, próby, występy i nagłośnienie	Można grać na niej bez podłączenia lub podłączyć do wzmacniacza, miksera, systemu PA albo interfejsu; dostępne są różne korpusy i systemy elektroniki	Cutaway ułatwia dostęp do wysokich progów, a wbudowany tuner przyspiesza strojenie; większy dreadnought daje pełniejsze brzmienie, mniejszy korpus może być wygodniejszy
Yamaha Pacifica 112V jako uniwersalny model dla początkujących	Nauka i odkrywanie różnych gatunków na gitarze elektrycznej	Układ HSS, 5-pozycyjny przełącznik, 22 progi i mostek tremolo; pozwala uzyskać brzmienia od czystych po mocniejsze	Do zakupu trzeba doliczyć wzmacniacz, kabel i stroik; orientacyjny budżet na kompletny zestaw to 1500–2200 zł
Yamaha FG800 do mocnego akompaniamentu	Mocne bicie akordów, śpiew i gra bez nagłośnienia	Świerkowy top i pudło dreadnought zapewniają donośne brzmienie, mocny dół i czytelną górę; 20 progów i menzura 25,6 cala	Model nie ma elektroniki, więc do nagłośnienia potrzebny będzie mikrofon lub osobny przetwornik
Yamaha FS800 dla osób szukających mniejszego korpusu	Długie sesje, podróże, ćwiczenia i występy	Kompaktowy korpus concert, świerk sitkajski na płycie wierzchniej i nato na tyle oraz bokach; menzura około 634 mm	Wygodniejsza od dreadnoughta dla drobniejszych osób; nadaje się zarówno do fingerstyle’u, jak i mocniejszego bicia akordów
Fender CD-60SCE z wycięciem i wbudowanym tunerem	Ćwiczenia, akompaniament i występy z nagłośnieniem	Elektroakustyczny dreadnought ze świerkowym topem, mahoniowym tyłem i bokami, wycięciem Venetian oraz elektroniką Fishman CD-1	Wbudowany tuner i regulacja głośności, basu oraz sopranu; zestaw nie obejmuje futerału ani pokrowca
Fender Redondo Mini dla młodszych muzyków i osób ceniących poręczny rozmiar	Dla młodszych muzyków, osób o drobniejszych dłoniach i na podróż	Kompaktowy korpus, menzura około 22,75 cala (578 mm), sześć strun i standardowe strojenie	Łatwa do objęcia i przenoszenia, ale mniejsze pudło daje mniej basu i głośności niż pełnowymiarowa gitara

Jak wybrać instrument dopasowany do muzyki i budżetu

Najpierw określam, jaką muzykę chcę grać, bo to szybciej zawęża wybór niż przeglądanie setek modeli. Do klasyki, flamenco i gry palcami wybieram gitarę klasyczną z miękkimi strunami nylonowymi, natomiast do popu, folku, country i piosenek przy ognisku — akustyczną z jaśniej brzmiącymi strunami metalowymi. Jeśli celuję w rock, metal, blues lub funk, rozważam gitarę elektryczną. Cienki gryf i niska akcja strun mogą ułatwić naukę, ale muszę też kupić wzmacniacz i kabel. W elektryku single-coile zapewniają jasne, czyste brzmienie przydatne w bluesie i funku, a humbuckery — mocniejszy, cieplejszy dźwięk oraz mniej szumów, co sprawdza się w rocku i metalu. Układ HSS może z kolei stanowić rozsądny kompromis. Wśród gitar akustycznych dreadnought brzmi głośno i pełnie, zaś mniejszy parlor bywa wygodniejszy dla drobniejszej osoby. Początkującym polecam przede wszystkim sprawdzić komfort: czy gryf dobrze leży w dłoni, struny nie są zbyt wysoko, a gitara stabilnie trzyma strój. Dziecku dobieram instrument do wzrostu — dostępne rozmiary to m.in. 1/4, 1/2, 3/4 i pełne 4/4 — zamiast kupować gitarę „na wyrost”.

Budżet planuję z uwzględnieniem akcesoriów, a nie tylko ceny samej gitary. Przy elektryku sensowny model dla początkującego kosztuje około 900–1500 zł, a wygodniejsza półka — mniej więcej 1200–1800 zł. Przykładowo Squier Sonic kosztuje około 899 zł, Ibanez GRX40 około 961 zł, a Squier Affinity około 1249 zł. Na kompletny zestaw startowy warto przeznaczyć orientacyjnie 1500–2200 zł, ponieważ wzmacniacz, kabel i stroik mogą kosztować dodatkowe 500–800 zł. Do domowych ćwiczeń zwykle wystarczy wzmacniacz o mocy 5–20 W, najlepiej z wyjściem słuchawkowym. Przydadzą się też pokrowiec, pasek, kilka kostek i zapasowe struny. Nie wybieram najtańszej opcji za wszelką cenę: źle ustawiona akcja, kiepskie klucze czy problemy z intonacją mogą utrudniać grę bardziej niż brak doświadczenia. Zamiast kierować się kolorem lub samą marką, porównuję 2–3 instrumenty, najlepiej osobiście. Używana gitara za około 400–700 zł może być dobrym zakupem, jeśli sprawdzę gryf, progi, elektronikę i mostek oraz uwzględnię ewentualny koszt regulacji. Nowa daje natomiast większą pewność co do stanu i gwarancję. Ostatecznie najlepszy wybór to nie najdroższy model, lecz taki, który pasuje do muzyki, dłoni i budżetu — i po który naprawdę chce mi się sięgać każdego dnia.

Gitara akustyczna ze stalowymi strunami do śpiewu i akompaniamentu

Gdy szukam gitary do śpiewu i akompaniamentu, najczęściej wybieram akustyka ze stalowymi strunami. Mocno reaguje na kostkę, dobrze niesie akordy, a przy tym łatwo zabrać go na próbę czy spotkanie przy ognisku. Taki instrument stał się podstawą wielu bluesowych i folkowych pieśni, ponieważ był stosunkowo tani, przenośny i świetnie uzupełniał głos wokalisty. Stalowe struny wytwarzają więcej alikwotów niż nylonowe, dlatego brzmią wyraziście i dźwięcznie, a ich ton łatwo przebija się przez śpiew. Wybierając gitarę, zwracam uwagę na rozmiar pudła: większy dreadnought zwykle zapewnia mocniejszą projekcję, natomiast mniejszy korpus bywa wygodniejszy podczas długiego grania. Sprawdzam też, czy instrument dobrze leży na kolanach i czy mogę swobodnie dociskać akordy. To ważne zwłaszcza przy chwytach barre, które na twardszych strunach mogą początkowo sprawiać trudność.

Przy wyborze gitary do śpiewu i akompaniamentu warto zwrócić uwagę na kilka kwestii:

• rozmiar pudła i wygodę instrumentu podczas gry;
• łatwość dociskania akordów, szczególnie chwytów barre;
• rodzaj i grubość strun dopasowane do stylu gry;
• materiał strun, który wpływa na charakter brzmienia.

Na początek polecam stalowe struny akustyczne .012–.053 lub .012–.054, bo zapewniają pełne, głośne akordy i sprawdzają się zarówno przy biciu, jak i śpiewie. Jeśli palce szybko się męczą, wybierz lżejszy komplet .011–.052. Z kolei do mocnego grania kostką albo w zespole folkowym czy bluegrassowym lepiej pasuje zestaw .013–.056: zapewnia większą głośność i stabilność, pod warunkiem że gitara jest do niego odpowiednio ustawiona. Podrzucam link do wpisu, w którym była mowa o podobnym zagadnieniu. Materiał także wpływa na brzmienie: 80/20 Bronze brzmi jaśniej i ostrzej, a Phosphor Bronze daje cieplejszy, pełniejszy ton i zwykle dłużej zachowuje świeżość. Powlekane struny mogą natomiast wytrzymać kilkukrotnie dłużej. Zacząłbym od fosforobrązowych strun .012, pograł kilka tygodni, a potem porównał inny rozmiar lub stop. Pamiętaj jednak, by nie zakładać stalowych strun do gitary klasycznej przeznaczonej na nylon — wysokie napięcie może ją uszkodzić.

Gitara klasyczna z nylonowymi strunami do łagodniejszego brzmienia

Gitarę klasyczną z nylonowymi strunami polecam osobom, które szukają miękkiego, ciepłego brzmienia i wygodnego instrumentu na początek. Nylon zwykle mniej drażni opuszki niż stal, więc łatwiej ćwiczyć 20–30 minut dziennie bez nadmiernego dyskomfortu. Typowy model ma 6 strun, szeroki gryf — około 50–52 mm przy siodełku — oraz pudło rezonansowe przystosowane do gry palcami. Brzmi łagodnie i mniej reaguje na mocne szarpnięcia niż gitara ze stalowymi strunami. Dlatego dobrze sprawdza się w spokojnych aranżacjach, muzyce klasycznej i akompaniamencie do śpiewu.

Przy wyborze zwracam uwagę przede wszystkim na wygodę i jakość wykonania: równe progi, stabilny mostek oraz akcję strun, czyli odległość strun od gryfu. Początkującym często wystarcza rozmiar 4/4, natomiast młodszym osobom i osobom o drobniejszych dłoniach wygodniejsze mogą być modele 3/4 lub 1/2. Warto też pamiętać, że po założeniu nylonowe struny mogą przez kilka dni częściej się rozstrajać, zanim się ułożą. Dobrze dobrany instrument ułatwia naukę akordów, melodii i techniki palcowej, ponieważ pozwala skupić się na ćwiczeniu, a nie na twardych strunach czy niewygodnym gryfie.

Gitara elektryczna do rocka, bluesa i metalu

Wybór gitary do rocka, bluesa lub metalu zaczynam od określenia brzmienia. Skoro zahaczyliśmy o ten temat to Sprawdź, jak dobrać elektronikę do gitary akustycznej. Single-coile w Fenderach Stratocasterze i Telecasterze zapewniają jasny, przejrzysty ton, sprężysty atak i dobre odwzorowanie dynamiki kostki, dlatego pasują do blues-rocka, classic rocka, funku, indie i punku. Stratocaster ma zwykle trzy przetworniki, tremolo i menzurę 25,5 cala (648 mm), natomiast Telecaster wyróżnia się ostrym środkiem oraz charakterystycznym „twangiem”. Z kolei do hard rocka, grunge’u i metalu częściej wybieram humbuckery: ich dwie cewki ograniczają szumy, wzmacniają sygnał i zapewniają grubsze brzmienie oraz długi sustain. Les Paul z mahoniowym korpusem, klonowym topem i menzurą 24,75 cala (około 629 mm) daje ciepły, pełny ton i miększy naciąg strun. Lżejszy, mahoniowy SG brzmi zaś bardziej otwarcie i agresywnie. Do ciężkich riffów pasują również Flying V i nowoczesne modele z 24 progami, takie jak PRS SE CE 24. Jeśli planuję grać w niższych strojach, rozważam gitarę barytonową z dłuższą menzurą.

Gdy szukam instrumentu do różnych stylów, rozważam układ HSS, czyli dwa single-coile i humbucker przy mostku, albo model z rozłączaniem cewek, który pozwala uzyskać jaśniejsze brzmienie zbliżone do single-coila. Poza przetwornikami sprawdzam wagę, profil gryfu, wysokość strun, rodzaj mostka i stabilność stroju. Les Paul może być ciężki, SG jest lżejszy, a tremolo umożliwia vibrato i efektowne obniżanie dźwięku, choć wymaga dokładniejszego ustawienia niż mostek stały. Na początek warto rozważyć Squier Stratocaster lub Telecaster, Epiphone Les Paul albo SG czy Ibaneza GIO. Przy budżecie około 3500 zł można już porównywać między innymi Fendera Playera, PRS-a SE i Ibaneza Artcore’a. Do bluesa i łagodniejszego rocka sprawdzi się także gitara semi-hollow z humbuckerami, jednak jej pusty korpus może łatwiej sprzęgać się przy mocnym przesterze niż konstrukcja solid body. Przed zakupem testuję instrument na czystym kanale i z przesterem, sprawdzam wygodę chwytów oraz bendów, a także pamiętam o dodatkowym wyposażeniu: wzmacniaczu, kablu, kostkach i tunerze.

Gitara elektroakustyczna do ćwiczeń i występów

Gitarę elektroakustyczną wybieram, gdy chcę ćwiczyć w domu, a potem zabrać ten sam instrument na próbę lub scenę. Bez podłączenia brzmi jak gitara akustyczna ze stalowymi strunami, natomiast wbudowany przetwornik pozwala podłączyć ją do wzmacniacza akustycznego, miksera, systemu PA albo interfejsu audio. Sprawdza się również podczas występów w kościele: zapewnia stabilny sygnał, pomaga ograniczyć sprzężenia w porównaniu z mikrofonem i pozwala swobodniej się poruszać. Wśród modeli o różnych charakterach znajdę sześciostrunowego D’Angelico Premier Bowery LS z mahoniowym korpusem dreadnought, menzurą 25,5 cala i przedwzmacniaczem z tunerem LED; kompaktowego Ibaneza VC44CE WK typu Cutaway Grand Concert z menzurą 25 cali i elektroniką AEQ-2T; a także Fendera CD-140SCE z litym świerkowym topem, tyłem i bokami z laminowanego ovangkolu oraz układem Fishman CD-1.

Najważniejsze cechy opisanych modeli można podsumować następująco:

• D’Angelico Premier Bowery LS: mahoniowy korpus dreadnought, menzura 25,5 cala i przedwzmacniacz z tunerem LED.
• Ibanez VC44CE WK: kompaktowy korpus Cutaway Grand Concert, menzura 25 cali i elektronika AEQ-2T.
• Fender CD-140SCE: lity świerkowy top, laminowany ovangkol z tyłu i po bokach oraz układ Fishman CD-1.

Przy wyborze biorę pod uwagę nie tylko brzmienie, lecz także wygodę gry i wyposażenie. Cutaway ułatwia dostęp do wysokich progów, a wbudowany tuner pozwala szybko sprawdzić strój przed ćwiczeniem lub występem. D’Angelico ma mahoniowy gryf o profilu C, 20 progów Medium Jumbo i korekcję barwy. Z kolei Ibanez oferuje 21 progów, gryf o profilu V oraz regulację głośności, basów i sopranów, a Fender — gryf „Easy-to-Play”, 20 progów i korektor z regulacją Volume, Bass i Treble. Po modele dreadnought sięgam, gdy zależy mi na pełnym brzmieniu i mocnym akompaniamencie; mniejszy Grand Concert może natomiast zapewnić większą wygodę podczas długich sesji. Jeśli potrzebuję szerokiego, przestrzennego tła, rozważam także wersję 12-strunową. Do typowych ćwiczeń, piosenek i gry z zespołem najczęściej wystarcza jednak sześć strun. Fender CD-140SCE jest ponadto sprzedawany z twardym futerałem, co przydaje się, gdy regularnie wożę gitarę na próby i występy.

Yamaha Pacifica 112V jako uniwersalny model dla początkujących

Gdybym miał wskazać gitarę, która pozwala początkującemu bez stresu sprawdzić, jaki styl naprawdę mu odpowiada, Yamaha Pacifica 112V byłaby mocnym kandydatem. Układ HSS — dwa przetworniki single-coil i humbucker przy mostku — oraz 5-pozycyjny przełącznik zapewniają jasne, czyste tony do bluesa, funku i popu, a także grubsze, mocniejsze brzmienie do rocka i cięższych riffów. Ponadto gitara ma osobne regulatory głośności i tonu oraz mostek tremolo, którym można dodać dźwiękom lekkiego vibrato. Jej uniwersalna konstrukcja typu Stratocaster sprawia, że nie trzeba od razu decydować, czy za pół roku grać spokojne akordy, klasyczne rockowe riffy czy pierwsze solówki.

Na początku przydają się również standardowa menzura 25,5 cala (648 mm), klonowy gryf, wygodna podstrunnica, 22 progi i solidna, przykręcana konstrukcja. Dzięki nim Pacifica 112V sprawdza się podczas ćwiczeń w domu i późniejszych prób. Gitarę wyróżniają dobre wykonanie, stabilny strój oraz możliwość dalszego rozwoju: wraz ze wzrostem umiejętności można eksperymentować z ustawieniami lub modyfikacjami, zamiast od razu wymieniać cały instrument. Trzeba jednak pamiętać, że do gitary potrzebne są jeszcze wzmacniacz, kabel i stroik, dlatego na kompletny zestaw warto przeznaczyć około 1500–2200 zł. Największą zaletą Pacifici 112V jest to, że nie ogranicza początkującego do jednego brzmienia ani gatunku — daje przestrzeń do nauki, zabawy i odkrywania własnego kierunku.

Yamaha FG800 do mocnego akompaniamentu

Yamahę FG800 poleciłbym osobom, które mocno uderzają w struny i chcą, by akompaniament nie ginął pod głosem. Świerkowy top zapewnia wyraźny atak, a pudło typu dreadnought — pełne, donośne brzmienie z mocnym dołem i czytelną górą. Kiedy gram kostką otwarte akordy, dźwięk dobrze wypełnia pomieszczenie i pozostaje klarowny nawet przy energicznym rytmie.

FG800 ma menzurę 25,6 cala, 20 progów i wygodny profil gryfu, dlatego sprawdzi się zarówno przy prostych chwytach, jak i bardziej rozbudowanych akordach. Nie ma elektroniki, więc do nagłośnienia potrzebujesz mikrofonu lub osobnego przetwornika. Jednak podczas gry w domu, przy ognisku czy na próbie jej naturalna głośność w zupełności wystarcza. Jeśli szukasz solidnego instrumentu do mocnego akompaniamentu w rozsądnej cenie, FG800 trafia wysoko na moją listę.

Yamaha FS800 dla osób szukających mniejszego korpusu

Yamaha FS800 szybko trafia na moją listę, gdy szukam gitary akustycznej o mniejszym korpusie. Model w rozmiarze concert jest bardziej kompaktowy niż typowy dreadnought, dlatego wygodniej układa się na kolanach — szczególnie podczas długiego grania, przy drobniejszej sylwetce lub w podróży. Lite drewno świerku sitkajskiego na płycie wierzchniej zapewnia wyraźne, pełne brzmienie, natomiast nato na tyle i bokach dodaje mu ciepła. Podobną kwestię poruszyliśmy w tym poście. Mniejszy korpus nie oznacza więc rezygnacji z dobrego rezonansu.

Gitara o mniejszym korpusie może być wygodna i jednocześnie oferować pełne, satysfakcjonujące brzmienie. Yamaha FS800 dobrze łączy te cechy, sprawdzając się zarówno podczas ćwiczeń, jak i występów.

Najważniejsze cechy Yamahy FS800 przedstawiają się następująco:

• korpus concert, bardziej kompaktowy niż typowy dreadnought,
• lite drewno świerku sitkajskiego na płycie wierzchniej oraz nato na tyle i bokach,
• menzura o długości około 634 mm i szerokość siodełka przy główce wynosząca 43 mm,
• brzmienie odpowiednie zarówno do delikatnego fingerstyle’u, jak i mocniejszego bicia akordów.

FS800 polecam zarówno początkującym, jak i osobom szukającym wygodnej drugiej gitary do ćwiczeń lub występów. Menzura wynosi około 634 mm, a szerokość siodełka przy główce — 43 mm. Proste, klasyczne wykończenie nie odciąga uwagi od solidnego wykonania, z którego słynie Yamaha. Co więcej, gitara dobrze sprawdza się przy delikatnym fingerstyle’u, a podczas mocniejszego bicia akordów brzmi konkretnie. To rozsądny wybór, jeśli zależy mi na połączeniu poręczności z pełnym, akustycznym brzmieniem.

Fender CD-60SCE z wycięciem i wbudowanym tunerem

Fender CD-60SCE to elektroakustyczny dreadnought, który sprawdzi się u początkujących i średnio zaawansowanych gitarzystów, zwłaszcza jeśli chcą grać zarówno w domu, jak i po podłączeniu do nagłośnienia. Lite świerkowe lico zapewnia jasne, dynamiczne brzmienie i dobrze reaguje na grę palcami, bicie akordów oraz mocne kostkowanie, natomiast mahoniowy tył i boki dodają mu ciepła. Wycięcie typu Venetian ułatwia dostęp do wyższych progów. Gitarę wyposażono w 20 progów, menzurę 643 mm (25,3 cala) i siodełko o szerokości 43 mm.

Na co dzień przydaje się elektronika Fishman CD-1, która ma wbudowany tuner, przełącznik oraz wskaźnik niskiego poziomu baterii. Ponadto regulacja głośności, basu i sopranu pozwala szybko dopasować brzmienie po podłączeniu instrumentu. Mahoniowy gryf, orzechowa podstrunnica z zaokrąglonymi krawędziami oraz dwustronny pręt regulacyjny sprzyjają wygodnej grze i ustawieniu gryfu. Fabrycznie gitarę wyposażono w struny Fender Dura-Tone 880L Coated 80/20 o grubości .012–.052, chromowany osprzęt i błyszczące wykończenie. Zestaw nie obejmuje futerału ani pokrowca.

Fender Redondo Mini dla młodszych muzyków i osób ceniących poręczny rozmiar

Gdy szukam gitary dla młodszego muzyka lub instrumentu na podróż, zwracam uwagę na Fender Redondo Mini. Krótsza menzura — około 22,75 cala, czyli 578 mm — i mniejszy korpus ułatwiają objęcie oraz trzymanie gitary. Dzięki temu osoby o drobniejszych dłoniach mogą wygodniej zacząć ćwiczyć. Redondo Mini ma jednak 6 strun i standardowe strojenie, więc nauka chwytów i piosenek przebiega na znanych zasadach.

Co ważne, kompaktowy rozmiar nie odbiera jej charakterystycznego brzmienia akustycznego: gitara ma świerkowy top oraz mahoniowe boki i tył. Dobrze sprawdza się podczas domowych ćwiczeń i wspólnego grania przy ognisku. Mniejsze pudło rezonansowe zapewnia zwykle mniej głębokiego basu i głośności niż pełnowymiarowy instrument, ale ułatwia przechowywanie i przenoszenie gitary. Dlatego Redondo Mini warto rozważyć, jeśli szukam poręcznego modelu, lecz nie chcę wybierać ukulele ani gitary 3/4.

Źródła:

1. https://www.fender.com/articles/instruments/acoustic-vs-electric-guitar
2. https://www.fender.com//articles/instruments/beginner-acoustic-guitar-gear-guide
3. https://pl.yamaha.com/pl/musical-instruments/guitars-basses-amps/explore/pacifica-112v/
4. https://usa.yamaha.com/products/musical_instruments/guitars_basses/ac_guitars/fg_series/fg_800/specs.html
5. https://www.fender.com/articles/setup/best-guitar-for-beginners
6. https://www.ibanez.com/usa/products/model/azes/
7. https://www.fender.com/articles/instruments/beginner-acoustic-guitar-gear-guide
8. https://www.fender.com/articles/instruments/how-to-buy-an-electric-guitar
9. https://www.musicaudio.pl/porady-muzyczne/rodzaje-gitar-i-ich-zastosowanie
10. https://melodo.pl/ile-kosztuje-dobra-gitara-elektryczna-przewodnik-dla-poczatkujacych-i-zaawansowanych-muzykow/